Hvað slefa lítil börn eiginlega mikið? Það er hálf fáránlegt. Góði lesandi, ímyndaðu þér sankti bernards hund..... með munnkirtlavandamál. Það gefur þér smá mynd.

Í gær var kíkt í smá stund í Chocolate World, farið í chocolate ride þar sem farið var í gegn um hvernig súkkulaðið er made from skratch, síðan borðað súkkulaði. Ekki slæmt það. Ég segi með sanni að ég er þakklát fyrir að hafa enn ekki fundið vigt á heimilinu því ég efast um að mér líkaði sú sjón sem þar myndi blasa mér við. Eftir það fórum við að keyrðum aðeins um Hershey, þar lærði ég fullt um gaurinn sem stofnaði þetta. Mjög heillandi saga og hann hefur svo sannarlega verið dýrlingur sá maður. Um kvöldið, klukkan tíu, var síðan farið í Wall Mart, þar sem sjáðu til Wall Mart er opið allan sólahringinn. Hvað elska ég Wall Mart mikið? ____o____ <-- Svona mikið! Það er allt þar, allt! Æm lovin' it!

Í morgun however átti ég heldur sérstakan morgun. Það er ekki á hverjum degi, skal ég segja þér, sem maður er beðinn að mæta í skólastofu fyrsta og fjórða bekkjar til að segja frá Íslandi. Tveir elstu krakkarnir eru sem sagt í þessum bekkjum og báðu sérstaklega um að ég fengi að koma, takk fyrir það krakkar. Mér fannst þetta nú hálfvandræðalegt í fyrstu en ég undirbjó mig vel! Skrifaði þennan líka ágætist texta um Ísland (með hjálp frá móður minni, takk mamma), litaði með vaxlitum takk fyrir íslenska fánann á blað, skrifaði "Halló og bless" á annað og skrifaði "Einn, tveir, þrír.." á það þriðja. Einnig var ég með slide show af myndum frá Íslandi í gangi í tölvunni, segja svo að maður sé ekki Pro.
Allavega, þá reyndist þessi reynsla furðulega skemmtileg. Krakkarnir allir rosalega æstir og spenntir að spyrja spurninga, ekki skemmdi það fyrir að við gáfum þeim nammi fiska, fiska sem táknuðu fiskinn á Íslandi. Að vísu hét nammið Swedish fish, en hvað heldur þú að þessi krakkar kunni að lesa?

Hver sá sem þekkir pabba minn veit að Skífan er veikleiki hans, alveg ekki spurning. Að ganga inn í Skífuna með pabba er eins og ganga inn í stað þar sem tími og rúm á sér ekki stað. Það er fáránlegt alveg. Allavega, í dag komst ég að því að "Skífan" hennar Sheri eru garðyrkju búðir. Yay. Við stöldruðum við á einhverjum stað sem seldi víst plöntur og hellur í tvo tíma. Tvo tíma!

Ég er alltaf yfir daginn að hugsa um hvað hitt og þetta væri sniðugt að blogga um en gleymi því alltaf þegar kemur að því að setjast við tölvuna. Ú, jú, ég kíkti í dag hvort ég gæti fundið miða á tónleika sem verða hér í júlí og mér skilst það séu til miðar eftir. Rosa, rosa spennandi!

Ojæja, ég blogga vonandi innihaldsríkara og skemmtilegra bloggi bráðlega. Vildi bara skrifa smá.

Have a nice one!

Yay, gaman að segja frá því en ég er ekki frá því að ég hafi heyrt glimpsa af þrumum og eldingum! Æ love it!